Νοσηλευόμενοι ασθενείς με COVID-19 που έχουν έστω και  ένα παράγοντα κινδύνου για θρόμβωση (ηλικία, ακινητοποίηση, αναπνευστική δυσχέρεια κλπ) προφυλάσσονται  με LMWH (ή επί αντένδειξης με fondaparinux) στις συνιστώμενες δόσεις σύμφωνα με το ΣΒ και την νεφρική λειτουργία.

Μηχανική θρομβοπροφύλαξη σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας ή ενεργό αιμορραγία.

Οι πρόσφατες ανακοινώσεις της ISTH (Διεθνούς Κοινότητας Θρόμβωσης-Αιμόστασης) συνηγορούν σε:

Επιπλέον συστάσεις

Έλεγχος δοκιμασιών πήξης PT,APTT,I, D-dimers

συνιστάται  να πραγματοποιείται ως ρουτίνα στην εισαγωγή και τουλάχιστον ανά 2ημερον (επί φυσιολογικών τιμών) σε νοσηλευόμενους ασθενείς με σταθερή μη κρίσιμη νόσο.

D-dimers- ερμηνεία αποτελεσμάτων :

 α) υψηλά > 2-3 φορές του φυσιολογικού  σημαίνει εγρήγορση- καθώς έχουν συσχετιστεί με δυσμενή πρόγνωση- και θρομβοπροφύλαξη  (πάντα σε  άτομα χωρίς αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο-εξατομίκευση)

β) μετρίως αυξημένα ή αρνητικά

συστήνεται ομοίως θρομβοπροφύλαξη πάντα με εξατομίκευση κινδύνου θεωρώντας πως ο κάθε νοσηλευόμενος ασθενής, ακόμη και οι νεώτεροι σε ηλικία  εμπίπτει  τουλάχιστον σε μία κατάσταση αυξημένου κινδύνου –όπως ακινητοποίηση ή οξεία σοβαρή νόσος.

*Η σύσταση ενισχύεται από την γνώση της  αντιφλεγμονώδους ιδιότητας της LMWH σε μία λοίμωξη χαρακτηριζόμενη από έκρηξη κυττοκινών.

Διάρκεια θρομβοπροφύλαξης

Προτείνεται να παρατείνεται  τουλάχιστον  για μια βδομάδα μετά την έξοδο από το νοσοκομείο ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για θρόμβωση και μικρό αιμορραγικό κίνδυνο(εξατομίκευση). Μόνο επί παρατεταμένης ακινητοποίησης συνίσταται η επιπλέον της εβδομάδας παράταση της προφύλαξης

Μη νοσηλευόμενοι ασθενείς με COVID-19

Δεν συνιστάται γενικευμένη  θρομβοπροφύλαξη εκτός ειδικών περιστάσεων που θα αξιολογήσει ο θεράπων ιατρός: Ιστορικό φλεβοθρόμβωσης -ΠE, γνωστή θρομβοφιλία  και κάθε ασθενής αυξημένου κινδύνου  για θρόμβωση   με πυρετό και κλινοστατισμό.(εξατομίκευση βάσει αιμορραγικού κινδύνου)

Ασθενείς σε χρόνια από του στόματος αντιπηκτική αγωγή (DOACs  ή κουμαρινικά)

Κατά την νοσηλεία τους συνιστάται μετατροπή της αγωγής  σε LMWH.

*Η πιθανότητα επιδείνωσης της κλινικής πορείας ακόμη και σε φαινομενικά ήπια νόσο δικαιολογεί την μετατροπή της αντιπηκτικής αγωγής σε παρεντερική.

Εγκυμοσύνη

Σε εγκύους με γνωστή  θρομβοφιλία που δεν είναι σε θρομβοπροφύλαξη,  όταν προκύψει εμπύρετο, ακινητοποίηση ιδιαίτερα αν είναι παχύσαρκη, μεγάλης ηλικίας, κλπ προστίθεται θρομβοπροφύλαξη με LMWH. Η σύσταση ισχύει για εγκύους με συμπτωματική λοίμωξη από COVID.

Mόνο επί  αιμορραγίας ο ασθενής υποστηρίζεται με μεταγγίσεις παραγώγων αίματος (συνιστάται η χρήση του αλγόριθμου ISTH-πίνακας 2) και απαιτείται η τροποποίηση η και διακοπή της ηπαρίνης. Συνιστάται καθημερινή επαναξιολόγηση και εξατομίκευση βάσει πάντα του αιμορραγικού και θρομβωτικού κινδύνου.

Πίνακας 2

ISTH interim guidance on recognition and management of coagulopathy in COVID‐19