ΝΕΛΛΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥΓράφει η  Νέλλη Θεοδοσίου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

Οι τάσεις αυτονομίας του παιδιού γίνονται ήδη αισθητές από τη νηπιακή ηλικία με τους γονείς να γίνονται μάρτυρες φράσεων όπως «Μόνο μου μαμά», «άφησε με», «μπορώ μόνος μου» κ.α. Συνήθως τότε είναι που οι ενηλίκες ανησυχούν για το πώς πρέπει να συμπεριφερθούν στο μικρό τους. Άραγε πρέπει να το ενθαρρύνουν ή να το περιορίσουν; Μια διαχρονική απορία…

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνετε, προκειμένου να ενισχύσετε την ανεξαρτησία του παιδιού σας και παράλληλα να το προστατέψετε μειώνοντας τόσο το δικό του όσο και το δικό σας άγχος, είναι να βρίσκεστε δίπλα του. Όταν λοιπόν ακούτε τη φράση «Μπορώ μόνος μου» είναι καλό να παρακολουθήσετε τις κινήσεις του παιδιού σας ενώ παράλληλα θα στέκεστε κοντά ούτως ώστε να μπορείτε να επέμβετε αν αυτό καταστεί αναγκαίο. Με αυτόν τον τρόπο του δίνετε τον χώρο και την άνεση που χρειάζεται ενώ συνεχίζει να νιώθει την ασφάλεια κοντά σας.

Σταδιακά θα δείτε ότι κι εσείς θα αρχίσετε να το εμπιστεύεστε με αποτέλεσμα να μπορείτε πλέον να παίρνετε όλο και περισσότερες αποστάσεις.Στην αρχή θα βρίσκεστε από πάνω του, στην πορεία σε μια καρέκλα και αργότερα στην άλλη άκρη του δωματίου.

Φροντίστε ώστε να του προσφέρετε είτε απτική είτε λεκτική βοήθεια όποτε τη χρειαστεί. Αν το μικρό σας σηκώσει τα μάτια του για να σας κοιτάξει είναι καλό να του χαμογελάσετε καθησυχάζοντάς το. Παράλληλα καλό θα ήταν να μην το διακόψετε από το παιχνίδι με το οποίο ασχολείται εκείνη τη στιγμή και στο οποίο έχει εμβαθύνει.

Να θυμάστε πάντα ότι τα παιδιά κάτω των τριών ετών χρειάζονται πάντα επίβλεψη, ότι το άγχος αποχωρισμού δεν ξεπερνιέται από τη μια μέρα στην άλλη και θέλει χρόνο καθώς και το ότι τα ανεξάρτητα παιδιά ειναι σε βάθος χρόνου ουσιαστικά ευτυχισμένα!

 

#########