«Βλέπεις αυτό το μικρό πλασματάκι? Όσο μικρό και αθώο και να φαίνεται, είναι κακό, και καταφέρνει να κρύψει τον πραγματικό του εαυτό με μεγάλη άνεση. Είναι ένας ιός που ονομάζεται κορονοϊός, αλλά ίσως να τον ξέρεις και ως “COVID-19” ή “SARS-Cov-2”. Παρ’ όλο που είναι κακός, είναι περίπου 4.000 φορές μικρότερος από μυρμήγκι»!
Με αυτά τα απλά λόγια και με χαριτωμένα σκίτσα, δυο κορίτσια της Γ’ Λυκείου εξηγούν στους συνομήλικούς τους αλλά κυρίως στα μικρότερα παιδιά, την πρωτοφανή πανδημία που πλήττει τον πλανήτη, έχοντας στοιχίσει πάνω από 1,5 εκατομμύρια ζωές.

Η Λιέττα Ιωάννου έγραψε το «Μια φορά κι έναν κορονοϊό» για τον παππού της, Ευάγγελο Σπανό, ιδρυτή του Ομίλου ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ, που υπήρξε ένα από τα πρώτα θύματα της νόσου COVID-19 στην Ελλάδα. Το εικονογράφησε η φίλη της Θάλεια Σιούτου. Οι δυο τους αφιέρωσαν το βιβλίο σε όσους έχουν επηρεαστεί από τον ιό.
Τα δυο παιδιά απαντούν με απλά λόγια στις απορίες των παιδιών για τη νόσο που άλλαξε τη ζωή όλων, τον ιό που άλλαξε τον κόσμο μας για πάντα.

Εξηγούν με τον πιο φυσικό τρόπο, αυτό που οι μεγάλοι και οι επιστήμονες λένε με… ακαταλαβίστικες λέξεις «Εάν καταλάβεις τί συμβαίνει και τί μπορείς να κάνεις για να προστατεύσεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου, δεν χρειάζεται να φοβάσαι… Μην ανησυχείς, γιατί σε αυτό το βιβλίο θα μάθεις όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις για αυτόν τον ιό και πώς μπορούμε όλοι να τον νικήσουμε».

Τα κορίτσια έχουν μια πολύ καλή εξήγηση στο γιατί ο ιός Sars-Cov-2 είναι τόσο επιθετικός: «Ανεξάρτητα από το πού και πώς γεννήθηκε ο κορονοϊός, το μόνο σίγουρο είναι πως γεννήθηκε κάτω από σκληρές συνθήκες, χωρίς αγάπη ή φροντίδα. Έτσι λοιπόν εξηγείται γιατί είναι τόσο κακός και γιατί χρησιμοποιεί τις μαγικές του ικανότητες για να βλάψει τους ανθρώπους παγκοσμίως»…

Με την ίδια παιδική απλότητα, εξηγούνται στο βιβλίο, όλα τα… δύσκολα: το ταξίδι του ιού από την Κίνα σε όλο τον κόσμο, οι τρόποι μετάδοσής του, τα συμπτώματα, τα μέτρα προστασίας, η καραντίνα, οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας, ακόμη και το πιο δύσκολο απ’ όλα, τον θάνατο… Οι κακές μαγικές δυνάμεις του ιού κάνουν κάποιους ανθρώπους πολύ άρρωστους και κάποιους άλλους τους εξαφανίζουν…
Όμως, ακόμη και στα δύσκολα, τα παιδιά μένουν αισιόδοξα.