Κάκιστη πρόγνωση έχει στις μέρες μας η πνευμονική ίνωση καθώς ο ασθενής επιβιώνει από 3 έως 5 χρόνια και χτυπάει ένα στα 1000 άτομα όπως τόνισε ο καθηγητής κ. Μπούρας.

Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στη διάγνωση και τη
θεραπεία της πνευμονικής ίνωσης και ιδιαίτερα στην ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση,
η οποία είναι μια ιδιαίτερη και συχνή κατηγορία ίνωσης.
Προσβάλλει άτομα μεγαλύτερα των 50 χρόνων, συχνά καπνιστές με
γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, τα οποία εμφανίζουν χρόνιο ξηρό βήχα και
προοδευτικά εξελισσόμενη δύσπνοια. Η νόσος δεν είναι λοιμώδης, δεν
μεταδίδεται δηλαδή από άνθρωπο σε άνθρωπο, ούτε κακοήθης (καρκίνος), όμως
μπορεί να πάσχουν και άλλα άτομα στην ίδια οικογένεια (οικογενής μορφή).
Οι πρόσφατες διεθνείς οδηγίες βοηθούν στην έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, η
οποία πολλές φορές καθυστερεί και συγχέεται με άλλες μορφές ίνωσης, στις
οποίες η πρόγνωση και η θεραπεία είναι διαφορετική. Για την καλύτερη διάγνωση
και αντιμετώπιση της πνευμονικής ίνωσης απαιτείται ο συντονισμός από ειδικό
πνευμονολόγο, αλλά και ειδικά κέντρα αναφοράς.
Η πρόγνωση της νόσου είναι χειρότερη από πολλές μορφές καρκίνου και η
επιβίωση στην πλειονότητα των ασθενών πριν από την σύγχρονη θεραπευτική
αγωγή ήταν 3‐5 χρόνια. Σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας ειδικά αντιινωτικά
φάρμακα, τα οποία επιβραδύνουν σημαντικά την εξέλιξη της σοβαρής αυτής
νόσου και αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΠΥ. Παράλληλα ευρίσκονται στο στάδιο
κλινικών μελετών πολλά άλλα φάρμακα. Επίσης έχει αποδειχθεί, σε σημαντική
μελέτη από το ΝΙΗ, ότι οι προηγούμενες θεραπείες με κορτιζόνη και
ανοσοκατασταλτικά δεν είναι ωφέλιμες, αλλά επιβλαβείς και ως τέτοιες πρέπει
να αποφεύγονται. Ορισμένοι ασθενείς που πληρούν τα κριτήρια θα χρειασθούν
μεταμόσχευση πνεύμονα.