Η ισορροπημένη διατροφή και  η άσκηση μειώνουν τα επίπεδα του λίπους στο ήπαρ. Ασκηθείτε  λοιπόν και κάψτε θερμίδες όπως συμβουλεύει ο κ.Σταθόπουλος Σταύρος Φυσικοθεραπευτής εξειδικευμένος στην αποκατάσταση νευρολογικών & νευροψυχολογικών δυσχερειών Γ.Ν.Α «Ο Ευαγγελισμός» Δ/ντης & Καθ. Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων Επιμόρφωσης Παν/μίου “G. Marconi”, Ρώμης, Ιταλία τ. Καθ. Μ.Δ.Δ.Ε – Τομ Ειδ. Αγωγής, Π.Τ.Δ.Ε, Ε.Κ.Π.Α

Σύμφωνα με μελέτες τόσο η συστηματική άσκηση όσο και η μείωση του χρόνου που αφιερώνετε σε καθιστικές δραστηριότητες, μπορούν να περιορίσουν τη συσσώρευση «επικίνδυνου» λίπους στο ήπαρ, η οποία  αποτελεί σημαντική επιπλοκή της παχυσαρκίας, μάστιγας της εποχής μας.

Οι άνθρωποι που είναι σε καλή φυσική κατάσταση και γυμνάζονται σε τακτική βάση, όχι μόνο αισθάνονται καλύτερα, αλλά συχνά ανταποκρίνονται πιο θετικά σε ιατρική θεραπεία.

Το να είσαι υπέρβαρος προκαλεί σοβαρούς κινδύνους: υψηλή αρτηριακή πίεση, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, διαβήτη τύπου 2 ή σακχαρώδη διαβήτη, άπνοια ύπνου, μυοσκελετικές διαταραχές (ιδίως οστεοαρθρίτιδα) ή κάποιους καρκίνους (ενδομήτριο, μαστός, κόλον).

Ποια είναι όμως η διαφορά μεταξύ του υπερβολικού βάρους και της παχυσαρκίας; Και οι δύο προσδιορίζονται από τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Το υπερβολικό βάρος είναι μια έλλειψη ισορροπίας μεταξύ της πρόσληψης και της κατανάλωσης ενέργειας, ενώ η παχυσαρκία είναι μια χρόνια ασθένεια.

Παρομοίως, είναι σημαντικό να διαφοροποιηθεί η μυϊκή  μάζα και η λιπώδης μάζα. Η μυϊκή μάζα είναι το βάρος των μυών, των οργάνων και των σπλάχνων, ενώ η μάζα λίπους είναι το σωματικό λίπος που ονομάζεται επίσης λιπώδης ιστός. Να σημειωθεί, ότι μια μεγάλη περιφέρεια μέσης είναι ένδειξη  συσσώρευσης λίπους στο ήπαρ. Ως εκ τούτου, τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο  εμφάνισης μη αλκοολικής  λιπώδους νόσου του ήπατος   δηλαδή  μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας  (NAFLD) μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο ακόμη και χωρίς να είναι παχύσαρκοι,  εαν έχουν περιφέρεια μέσης άνω των 94 cm για τους άνδρες και άνω των 80 cm για τις γυναίκες.

Μελέτες δείχνουν ότι ουσιαστικά κάθε είδος άσκησης, ανεξαρτήτως εντάσεως και επαναλήψεων, μπορεί να συμβάλλει στη μείωση του ηπατικού λίπους, ακόμα και αν δεν οδηγήσει σε κλινικά σημαντική απώλεια βάρους.

Εκτός της άσκησης,  η υιοθέτηση ισορροπημένης διατροφής  κατέχει ουσιαστικό ρόλο στην

πρόληψη και στη διαχείριση της  NAFLD ενώ πολλά  είναι τα τρόφιμα  που την επηρεάζουν θετικά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε:

Λιπαρά ψάρια: Δύο ή και παραπάνω μερίδες λιπαρών ψαριών την εβδομάδα έχει ευεργετική επίδραση στα λιπίδια του αίματος και συσχετίζεται με μείωση του λίπους στο ήπαρ.
Καφές: Η κατανάλωση φιλτραρισμένου καφέ χωρίς ζάχαρη έχει συσχετιστεί μεταξύ άλλων με μείωση της σοβαρότητας αλλά και της εξέλιξης της νόσου.
Ξηροί καρποί: 15 τεμάχια ξηρών καρπών καθημερινά  συμβάλει στη βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας.

Ελαιόλαδο: Το ελαιόλαδο, μεταξύ άλλων, συσχετίζεται  με τη μείωση του Δείκτη Μάζας Σώματος, των λιπιδίων του αίματος, της γλυκόζης, όπως και τη μείωση του λίπους του ήπατος.

Αβοκάντο: Η προσθήκη αβοκάντο στη διατροφή συσχετίζεται με αύξηση του κορεσμού, μείωση του σωματικού βάρους και βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας.

Τα λιπαρά ψάρια, ο καφές και οι ξηροί καρποί έχουν ισχυρότερες ενδείξεις για την βελτίωση του προφίλ ατόμων με λιπώδη νόσο του ήπατος (NAFLD) στα πλαίσια πάντα ένταξής τους σε ένα ισορροπημένο διατροφικό πλάνο μειωμένων λιπαρών. Μέτρια κατανάλωση αβοκάντο και ελαιολάδου φαίνεται να είναι ασφαλής για τους ασθενείς με NAFLD αλλά ο θεραπευτικός τους ρόλος δεν έχει πλήρως επιβεβαιωθεί.

Δυστυχώς όμως, παρότι απαραίτητη, η συμμόρφωση των ασθενών στις παραπάνω οδηγίες και η δραστική αλλαγή του τρόπου ζωής τους φαίνεται να είναι πολύ δύσκολη.  Το κενό έρχονται να καλύψουν  συμπληρώματα διατροφής όπως π.χ. το NAFLiver, που διατίθενται από τα φαρμακεία και ενδείκνυνται για την  αντιμετώπιση της λιπώδους νόσου του ήπατος και την προστασία της ηπατικής λειτουργίας.

Ο μοναδικός  συνδυασμός του σκευάσματος  με το αποκλειστικό  τυποποιημένο εκχύλισμα Prunus mume, που περιέχει  Ουρσολικό και Ολεανολικό οξύ,  σε συνδυασμό με Χολίνη, σύμφωνα με τεκμηριωμένες μελέτες και με την ανασκόπηση του Εργαστηρίου Κλινικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης , εκτός της ηπατοπροστατευτικής  δράσης του, που οδηγεί σε μείωση των ηπατικών ενζύμων, μπορεί να συνεισφέρει στη μείωση της χοληστερόλης, τη βελτίωση του λιπιδαιμικού και γλυκαιμικού προφίλ των ασθενών, ενώ υποστηρίζει αποτελεσματικά τη φυσιολογική ηπατική λειτουργία και το φυσιολογικό  μεταβολισμό των λιπιδίων.