Ο  VEGF προάγει την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό των ενδοθηλιακών κυττάρων τα οποία  σχηματίζουν την εσωτερική επένδυση  των αιμοφόρων αγγείων . Στην ανάπτυξη των όγκων τα αγγεία γίνονται δαπερατά –εν αντιθέσει  με τους φυσιολογικούς ιστούς όπου αντισταθμίζεται η δράση  από τη θρομβοσπονδίνη η οποία αναστέλλει  την αύξηση των αιμοφόρων αγγείων. Όπως τονίζει ο καθηγητής . Δρ. Γεώργιος Ι. Φουτσιτζής Καθηγητής  Μικροβιολογίας  ESRDeS,  το bevacizumab ( μονοκλωνικό αντίσωμα)  χρησιμεύει  στην αντιμετώπιση  του καρκίνου  του παχέος εντέρου , πνεύμονα , νεφρού , ωοθηκών , δεσμεύοντας  παράλληλα  τον VEGF και  εφαρμόζεται σε ασθενείς  με SARS-Cov-2 ( NCT04305106, NCT4344782, NCT 04275414) με δυνατότητα καταστολής καταιγίδας κυτταροκινών ( υπο της IL-6) και την αύξηση  της αγγειακής  διαπερατότητας στην παθοφυσιολογία  του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας ( ARDS).

Το ελλαγικό οξύ ως πολυφαινόλη αποτρέπει την ενεργοποίηση των καρκινογόνων ουσιών σε κυτταρικές  τοξίνες , οι οποίες  χάνουν την ικανότητα τους να αντιδράσουν με το DNA  καθώς και ενεργοποιεί  τους μηχανισμούς εξουδετέρωσης της καρκινογένεσης  αποτρέποντας  το VEGF και  PDGF  με εμφάνιση  αντιαγγειογενετικής  δράσης στην ανάπτυξη  και εξέλιξη  των όγκων , συμβάλλοντας  στο αντικαρκινικό κυτταρικό δυναμικό. Θα πρέπει  επομένως ν α ελεγχθεί η εργαστηριακή ( in vitro)  και in vivo  συνδρομή – εφαρμογή που θα μπορούσε  να καταδείξει  τον ρόλο του ελλαγικού οξέος  στην  καταστολή της trans-σηματοδότησης  μέσω  του μονοπατιού  IL-6-SIL-6R-JAK-STAT3  η οποία  ενεργοποιείται και στα ενδοθηλιακά κύτταρα με εμφάνιση  καταιγίδας κυτταροκινών- με έκκριση του αγγειακού  ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF)  μονοπατιού- καθώς και της αύξησης  της αγγειακής διαπερατότητας στην παθοφυσιολογία  του συνδρόμου  αναπνευστικής δυσχέρειας ( ARDS) σε ασθενείς υπό μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Όταν μάλιστα  για την  ομάδα ασθενών θα πρέπει να συνίσταται η   χρήση χαμηλού όγκου αερισμού ( Vt 4-8 mL/Kg  προβλεπόμενου  ΣΒ  με εμφάνιση ανθεκτικής υποξαιμίας παρά το βέλτιστο  αερισμό  και συνυπολογίζοντας  πάντα  τη χορήγηση  εισπνεόμενου  ενδοπνευμονικού αγγειοδιασταλτικού  ως  θεραπεία  διάσωσης.