Όπως λέει η ίδια στο βίντεο:

Η καμπύλη έχει γίνει πιο επίπεδη και πρέπει να είναι έτσι, ώστε να μην καταβληθεί το σύστημα υγείας. Έχουμε μοντελοποιήσει τις παρατηρήσεις και ξέρουμε πως τώρα βρισκόμαστε σε πραγματικό αριθμό αναπαραγωγής R=1. Δηλαδή ο καθένας μολύνει άλλον ένα. Εάν φτάσουμε στο σημείο όπου όλοι μολύνουν 1.1 άτομα, τότε έως τον Οκτώβριο θα φτάσουμε τα όρια του συστήματος υγείας μας και τα αντίστοιχα νούμερα κλινών ΜΕΘ.

Εάν φτάσουμε στο 1.2, έτσι ώστε όλοι να μολύνουν 20% περισσότερους, στους 5 ανθρώπους ένας μολύνει 2 και οι υπόλοιποι από 1, και τότε θα φτάσουμε στο όριο της υγειονομικής μας περίθαλψης τον Ιούλιο.

Και αν είναι 1.3 τότε θα φτάσουμε στο όριο του συστήματος υγείας μας τον Ιούνιο.

Έτσι λοιπόν βλέπετε πόσο μικρό είναι το περιθώριο.

Και ολόκληρη η τωρινή εξέλιξη βασίζεται στο γεγονός ότι υποθέτουμε ότι έχουμε έναν αριθμό μολύνσεων που μπορούμε να παρακολουθούμε, που μπορούμε να ελέγξουμε.

Και ότι έχουμε περισσότερους βαθμούς προστασίας και ότι χάρη σε αυτούς μπορούμε να χαλαρώσουμε τους περιορισμούς.

Αλλά είναι λεπτός πάγος, όπως είπε και ο δήμαρχος του Αμβούργου, ή μια εύθραυστη κατάσταση. Είναι πραγματικά μια κατάσταση όπου απαιτείται προσοχή και όχι υπερβολική αυτοπεποίθηση.