Έφυγε για την τελευταία του αποστολή και ‘μείς από σήμερα είμαστε πιο φτωχοί

Σήμερα η οικογένεια των ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ έμεινε φτωχότερη. Ο ιδρυτής της Οργάνωσης, ο δικός μας Θεόφιλος Ρόζενμπεργκ, έφυγε για την τελευταία του αποστολή, αυτήν που γυρισμό δεν έχει. Πώς να αποχαιρετίσουμε έναν άνθρωπο που ήταν στα δικά μας μάτια πάντα εκεί, αειθαλής και δυνατός; Πώς να χωρέσουμε σε μια κόλλα χαρτί όσα τον έκαναν ξεχωριστό και ιδιαίτερο; Πώς να περιγράψουμε το κενό που αφήνει μια τέτοια απώλεια;

Ο Θ. Ρόζενμπεργκ άλλαξε την ζωή μας, όπως άλλαξε τη ζωή κυριολεκτικά χιλιάδων ανθρώπων σε ανάγκη στα πέρατα του κόσμου. Γιατρός του κόσμου, του δρόμου και του πολέμου, ο Ρόζενμπεργκ εγχείρισε, περιέθαλψε και προστάτευσε θύματα φυσικών και ανθρώπινων καταστροφών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δεινός διαπραγματευτής του σαλονιού, ο Ρόζενμπεργκ συνηγόρησε, έπεισε, μίλησε και ενήργησε με όλες του τις δυνάμεις, ακόμα και στις πιο προκλητικές συνθήκες και διεθνή περιβάλλοντα με σημαία την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και το δικαίωμα στην ανθρωπιστική βοήθεια. Πανέξυπνος σχεδιαστής και στρατηγός, σχεδίασε και υλοποίησε -πάντα μπροστάρης- μοναδικά προγράμματα και παρεμβάσεις συνδυάζοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όραμα και δράση στο πεδίο. Αδιαφιλονίκητος και αψεγάδιαστος fundraiser, ο Ρόζενμπεργκ στήριξε το Ελληνικό αλλά και το Διεθνές δίκτυο των ΓτΚ, φέρνοντας ιδέες, μέσα, πόρους, ενέργεια και Λόγο ώστε να γίνει το όραμα πραγματικότητα.

Δεκάδες συνάδελφοι και εργάτες της κοινωνίας των πολιτών εργάστηκαν δίπλα του και έμαθαν κοντά του. Ο Ρόζενμπεργκ υπήρξε ο Δάσκαλος μεθόδων και πρακτικών που μας άφησαν εκστατικούς όταν πρωτοξεκινήσαμε και μας συνοδεύουν μέχρι σήμερα. Ο Ρόζενμπεργκ μας έφερε σε επαφή με τον κόσμο του ανθρωπισμού και του πολιτικού ακτιβισμού μεταδίδοντας μας την αγάπη του και τον σεβασμό του για το ανθρωπιστικό ιδεώδες και την ανθρωπιστική δράση.

Αφήνει πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη. Το κενό του δεν θα αναπληρωθεί ποτέ ωστόσο υπάρχουν ανάμεσά μας οι συνεχιστές του έργου που φέρει τη σφραγίδα του και ακολουθεί το παράδειγμά του. Σκληρός και απαιτητικός συνεργάτης και προϊστάμενος, ήταν πρώτα από όλα σκληρός και απαιτητικός από τον εαυτό του. Εκείνοι που τον έζησαν και τον θυμούνται, αισθάνονται το πέρασμά του από τις ζωές τους ανεξίτηλο. Ο Ρόζενμπεργκ δεν ήταν άνθρωπος που περνούσε απαρατήρητος. Ιδιαίτερη προσωπικότητα, ξεχωριστό και πολύπλευρο ταλέντο, τα επιτεύγματά του εκτείνονται πέραν του χώρου της κοινωνίας των πολιτών, σε επιστημονικό, ιατρικό κα πολιτικό επίπεδο.

Εμείς στους ΓτΚ, με κάποιο τρόπο, πιστεύαμε ότι ο Ρόζενμπεργκ δεν θα φύγει ποτέ. Έμενε έτσι κι αλλιώς αγέραστος καθώς τα χρόνια περνούσαν, κάτι σαν τις δυνάμεις των μύθων, σαν εκείνες τις φιγούρες-σύμβολα που δεν αλλοιώνονται και δεν αλλάζουν, ενισχύοντας την σχετική θεωρία που κυκλοφορούσε ανάμεσα μας σαν αστείο.

Και ξαφνικά χάθηκε. Γνωρίζαμε ότι ήταν άρρωστος αλλά πιστέψαμε ότι θα νικήσει και την αρρώστια όπως τόσες και τόσες άλλες μάχες στην ζωή του. Για άλλη μια φορά μας εξέπληξε. Αυτή την φορά, ξεκίνησε για μια αποστολή χωρίς να μπορεί να μας πάρει μαζί του.

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας κ. Ρόζενμπεργκ, σ’ ευχαριστούμε για τις ευκαιρίες που μας έδωσες, σ’ ευχαριστούμε για τους δρόμους που μας άνοιξες, σ’ ευχαριστούμε γι’ αυτά που μας έμαθες, γι’ αυτό που γίναμε όταν διασταυρώθηκαν οι τροχιές μας.