«O Πρωθυπουργός εχθές είπε ,αυτό που εμείς εδώ κάνουμε από την αρχή, δηλαδή εξαντλητικός διάλογος. Ο διάλογος δεν σημαίνει ταυτόσημες απόψεις, ο διάλογος σημαίνει διαφωνίες – συμφωνίες, συμπτώσεις ,συγκλήσεις ,συνεννοήσεις.Και στη πορεία αυτή, υπάρχουν στιγμές που τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν πολύ καλά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και στιγμές που διαφωνούμε και προσπαθούμε να εντοπίσουμε τις διαφωνίες και να δώσουμε λύσεις.

 

Σε ότι αφορά τώρα το επάγγελμα του φαρμακοποιού, αυτό τον καιρό έχουμε δύο επίπεδα συζητήσεων.

Το πρώτο επίπεδο είναι αυτό της εσωτερικής διαβούλευσης το Υπουργείου Υγείας-στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής με τους φαρμακοποιούς-και εδώ, την περασμένη εβδομάδα είχαμε πολλές και σοβαρές εξελίξεις, οι οποίες σας είναι γνωστές. Όπως βέβαια, σας είναι γνωστές οι συμπτώσεις και οι αποκλίσεις.

Εγώ πάντα έλεγα και συνεχίζω να λέω ότι για αυτές τις αποκλίσεις θα βρούμε λύσεις. Ένα δεύτερο επίπεδο -όπου η χώρα συνεννοείται- είναι το επίπεδο που σχετίζετε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Θέλω να σας ενημερώσω πως την περασμένη εβδομάδα προπαραμονή και παραμονή της Πρωτοχρονιάς ,είχα αποστείλει δύο επιστολές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σήμερα θα αποστείλω και μία τρίτη, όπου εκεί καταγράφω όλες τις πολιτικές τις οποίες έχουμε ασκήσει αυτό το χρονικό διάστημα ενόψει του Φεβρουαρίου.

Αυτή η συνεννόηση είναι απολύτως απαραίτητη και ειδικά σε ότι σχετίζεται με το φάρμακο και με το επάγγελμα του φαρμακοποιού.

Εγώ επιθυμώ όχι μόνο την εσωτερική διαβούλευση αλλά και τη συνεννόηση με την ευρωπαϊκή επιτροπή και να την έχω διεκπεραιώσει πριν καταθέσω στη βουλή το σχέδιο νόμου.

Αναμένω σχετικά σχόλια και θα σας ενημερώσω για όλα αυτά κατά τη διάρκεια των εξελίξεων.

Το Υπουργείο Υγείας-σας το είπα από την πρώτη στιγμή- είναι ένα Υπουργείο που θέλει να διεκπεραιώνει στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής ,το ίδιο τα θέματα του. Γι αυτό και εάν το πολυνομοσχέδιο βρίσκεται προς ψήφιση στη βουλή μεταφέρεται εδώ, η πολιτική χάραξης των τιμών στα φάρμακα.

Όπως αποκτούμε μαζί με το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης την εποπτεία των μονάδων Υγείας, των Ασφαλιστικών Ταμείων, όπως και όλα τα άλλα που σας είναι γνωστά ,συγκροτούν την πολιτική μας .

Εμείς θέλουμε ως αρμόδιο Υπουργείο να καθορίζουμε-στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής- τα θέματά μας και να μην αποφασίζουν άλλοι για εμάς.

Πρέπει λοιπόν να διευκρινίσω -με όσο μπορώ πιο δυνατούς όρους και προϋποθέσεις- τις ιδιαιτερότητες που έχουν τα επαγγέλματα τα οποία εμείς εποπτεύουμε. Ίσως δεν είναι γνωστό σε όλους, σε ότι αφορά τον αριθμό των φαρμακείων στην Ελλάδα ,πώς κατέχουμε μία παγκόσμια πρωτοτυπία.

Έχουμε τα περισσότερα ,αναλογικά με το πληθυσμό μας φαρμακεία, από όλους στην Ευρώπη.

Ένα πελατειακό σύστημα που δομήθηκε έτσι, ώστε να χαράξει τα όρια άσκησης μερικών επαγγελμάτων ,εκτός των αναγκών .Και τι έγινε στη συνέχεια; ..

Αυτά τα πολλά φαρμακεία 12.000 στον αριθμό, –όταν η Ευρώπη έχει τα μισά- πιέζουν για την αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης, που κατά κύριο αλλά μείζονα λόγο, είναι κρατική.

Είτε λοιπόν πρόκειται για τα φαρμακεία που βρίσκονται στα νοσοκομεία, είτε στα ασφαλιστικά ταμεία ,Κράτος και ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν τη μεγαλύτερη ασφαλιστική δαπάνη στην Ευρώπη .

Για την οποία και πιέζουν οι φαρμακοποιοί σε σχέση με όλους τους άλλους στην Ευρώπη. Εδώ λοιπόν η απελευθέρωση του επαγγέλματος, δεν μπορεί να παραγνωρίσει αυτό το δεδομένο.»