Κάθε οικογένεια έχει τον δικό της τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας. Εκείνη ορίζει το ρόλο που θα διαδραματίζουν τα μέλη της. Αυτό αποτελεί μια προσωπική κληρονομιά που ακολουθεί κάθε μεμονωμένο άτομο στη δημιουργία των μετέτπειτα συντροφικών σχέσεών του. Ο Ερικ Μπερν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τους ρόλους που υιοθετεί κάθε άνθρωπος στην αλληλεπίδραση του με τους άλλους και η θεωρία του έμεινε γνωστή ως «συνδιαλλακτική ανάλυση». Ως συναλλαγή ο Μπερν ορίζει τη μονάδα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Υπάρχει το ερέθισμα που προκαλείται από το ένα άτομο και η αντίδραση που ακολουθεί από το άλλο. Τρεις πιθανοί ρόλοι (καταστάσεις του εγώ) μπορεί να υιοθετηθούν στη διαδικασία αυτής της συναλλαγής. Αυτοί είναι ο γονέας, το παιδί και ο ενήλικας

Το άγχος είναι καταρχήν απαραίτητο για την επιβίωση μας. Χωρίς άγχος δεν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε μια δουλειά η οποία μας βοηθά να εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα για να ζήσουμε. Όταν όμως το άγχος ξεπερνά ένα όριο γίνεται ανασταλτικός παράγοντας στην επιβίωση μας και αντί να μας βοηθά μας εμποδίζει από το να ζούμε καλά. Χρειάζεται να καταλάβουμε ότι το άγχος είναι μια μορφή φόβου απέναντι σε μια απειλή. Παλιότερα ο άνθρωπος φοβόταν τα άγρια ζώα ή τα καιρικά φαινόμενα, οι οποίοι φόβοι ήταν σχετικά παροδικοί στην έντονη μορφή τους

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Η Ανορεξία, η Βουλιμία

* Σοβαρές διαταραχές στη διατροφή- φόβος για απόκτηση βάρους
* Κοινωνικοπολιτιστική καταγωγή
* Μπορεί να συνυπάρχουν και άλλες ψυχολογικές διαταραχές

Η  Ανορεξία  είναι ψυχολογική διαταραχή, όπου το άτομο λιμοκτονεί
από παράλογο φόβο ότι  θα παχύνει. Τρώει πολύ μικρή ποσότητα φαγητού, και έχει λανθασμένη εικόνα του σωματικού εγώ. Παράλληλα έχει έντονη εμμονή στη σωματική άσκηση. Η ψυχογενής ανορεξία επιβάρυνει  την καρδιά, το ανοσοποιητικό σύστημα, και το μεταβολισμό. Σε ηλικίες 15-20 ετών αφορά το1-5%

Ο Θεσμός των Γενικών εξετάσεων, παραμένει ένας ιδιαίτερα σοβαρός θεσμός, καθώς χρίζει μια διαδικασία ιδιαίτερη κρίσιμη για τα παιδία και για τους γονείς τους. Μια διαδικασία, πάντα θεωρείται κρίσιμη, όταν μπορεί να επηρεάσει τόσο σε πρακτικό, όσο και συναισθηματικό επίπεδο την ζωή των παιδιών και των γονιών τους. Στο μυαλό των περισσότερων, οι πανελλήνιες εξετάσεις, αποτελούν το εισιτήριο για να εισαχθεί κάποιο από τα παιδία στο Πανεπιστήμιο και αυτό αποτελεί ίσως την μια όψη της αντικειμενικής αληθείας. Η άλλη όψη, θέλει να συνδέει την επιτυχία αυτή,  με την ευκαιρία του κάθε παιδιού, να ευτυχίσει στην ζωή του σε όλους του τομείς

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Πολλές θεωρίες και έρευνες  απέδωσαν διαφορές περιγραφές σχετικά με το τι ορίζεται ως γονεοποιήση. Η γονεοποίηση εμπεριέχει έναν λειτουργικό και έναν συναισθηματικό ρόλο  σύμφωνα με τον οποίο το παιδί θυσιάζει τις δικές του ανάγκες για προσοχή – φροντίδα - καθοδήγηση προκειμένου να φροντίσει τις συναισθηματικές και λειτουργικές ανάγκες των γονιών του. Η ανάληψη γονεϊκού ρόλου από ένα παιδί,  παρατηρείται όταν  οι γονείς δεν μπορούν να ασκήσουν τον γονεϊκό ρόλο και τον μεταβιβάζουν σε ένα άλλο μέλος της οικογένειας το οποίο δεν είναι υπεύθυνο για αυτόν τον ρόλο και δεν πρέπει να τον ασκεί. Έρευνες, υποστηρίζουν ότι, τα παιδιά μπορεί να είναι προγεννητικά προδιατεθειμένα να υπακούν και να απαντούν στις υποσυνείδητες ανάγκες των γονιών τους. Τα παιδία από την φύση τους, δείχνουν προθυμία στο να εκπληρώνουν τις ανάγκες των γονιών τους

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Οι γιορτές είναι μια περίοδος χαράς και χαλάρωσης για τους περισσότερους ανθρώπους. Δώρα, επισκέψεις σε φίλους, συναντήσεις με συγγενείς, έξοδοι, φτιάχνουν το εορταστικό κλίμα. Οι διαφημίσεις και οι στολισμοί, τα χρώματα και τα σκηνικά στις βιτρίνες των καταστημάτων επηρεάζουν την ψυχολογία μας, προκαλούν συναισθηματικές φορτίσεις και μας εισάγουν σε ένα κόσμο  συχνά ‘επίπλαστης’ ευτυχίας και χαράς. Το έμμεσο μήνυμα που προβάλλεται στις γιορτές είναι ότι πρέπει να χαιρόμαστε και να ‘φοράμε’ το καλό μας χαμόγελο, συμβαδίζοντας με το πνεύμα των ημερών. Οι γιορτές, με άλλα λόγια, προσπαθούν να ακυρώσουν το συναίσθημα της θλίψης και να επιβάλλουν τη χαρά

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Στην Αμερική, τα τελευταία χρόνια έχει εισαχθεί στην επιστήμη της Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας (Environmental Psychology)  μια νέα διαταραχή με τον όρο ‘Σύνδρομο Έλλειψης Φύσης’ (Nature Deficit Disorder), που περιγράφει τις συνέπειες της απομάκρυνσης των παιδιών από τη φύση. Εισηγητής του όρου αυτού είναι ο Richard Louv όπου το 2005 επιχείρησε με το βιβλίο του ‘Last child in the wood’, να αναλύσει τις ψυχολογικές, νοητικές και συναισθηματικές διαταραχές των παιδιών που ζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής αυτής αφορούν στην αγχώδη νεύρωση, τη διάσπαση προσοχής, τα προβλήματα συμπεριφοράς, την κατάθλιψη και τις φοβίες. Η διαταραχή αυτή εμφανίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο και οι συνέπειές της είναι ανησυχητικές για την ψυχική υγεία των παιδιών

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Ο Έλληνας άνδρας επηρεάζεται από τη μητέρα του πολύ περισσότερο από ότι νομίζαμε, διατηρώντας συχνά μια παθολογική και εξαρτημένη σχέση μαζί της. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τη Δρ Χαρά Νομικού και τους συνεργάτες της, έδειξε ότι η Ελληνίδα μάνα αδυνατεί συχνά να καταλάβει πως ο γιος της ενηλικιώθηκε και τείνει να παρεμβαίνει άμεσα στη σχέση του με το άλλο φύλο.Έτσι πολλές γυναίκες (76%) και ζευγάρια (24%) επισκέπτονται τον ψυχολόγο ζητώντας συμβουλές ως προς την παρεμβατικότητα της πεθεράς. Από τις γυναίκες αυτές το 63% ήταν άγαμες ενώ το 37% έγγαμες. Αντίστοιχα, τα ζευγάρια που επισκέφτηκαν τον ψυχολόγο στο μεγαλύτερο ποσοστό ήταν έγγαμα (82%). Συγκεκριμένα, η έρευνα έδειξε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών και των ζευγαριών που έρχονται στον ειδικό με αίτημα την παρεμβατική συμπεριφοράς της πεθεράς είναι ηλικίας 20 έως 40 ετών